ταινία The Dark Tower

Τα reviews για τον Σκοτεινό Πύργο… είναι αυτό που φανταζόμασταν

Με μεγάλη μου λύπη, καθώς ήλπιζα πραγματικά να κάνουν λάθος όλοι αυτοί που μου έλεγαν το αντίθετο, διαπιστώνω από χτες πως όλα τα reviews που αρχίζουν δειλά-δειλά να κάνουν την εμφάνιση τους για τη νέα ταινία βασισμένη σε βιβλίο (βιβλία) του μεγάλου Stephen King, είναι μια από τα ίδια όπως τόσα χρόνια, με αυτές τις ελάχιστες εξαιρέσεις που ξέρουμε.

Διαβάζοντας από το hollywood reporter, το uproxx, από το variety, από το comicbookmovie (και άλλο ένα που μου διαφεύγει τώρα), ο κοινός παρονομαστής είναι, ΜΑ ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΤΩΡΑ;

Μια ταινία χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Με μπερδεμένη κοσμογονία και ακόμα πιο ακαθόριστο το αποτέλεσμα που θέλει να παρουσιάσει στο τέλος. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε το variety, είναι ένα sequel σε μια ιστορία που μόνο οι fans (αυτοί των βιβλίων) θα καταλάβαιναν λίγο, αλλά αυτοί δεν θέλουν να τη δουν. Οι υπόλοιποι που πήγαν να δουν ένα καλοκαιρινό blockbuster, μην έχοντας γνώση, τι είναι ο Μαύρος Πύργος, ο Roland Dechain και ο Man In Black, απλώς δεν κατάλαβαν τίποτα κι ας ήταν η ταινία μόλις 95 λεπτά.

Τα σύννεφα είχαν από καιρό πλακώσει αυτό το project του σκηνοθέτη Nikolaj Arcel (σε σενάριο Akiva Goldsman). Πόσο νωρίς; Καλά μην πιάσουμε το γεγονός ότι αυτή η ταινία προσπαθούσε να γίνει από το 2007, έχοντας αναλάβει (και ύστερα παραιτηθεί επειδή το project ήταν πολύπλοκο) τόσο ο Ron Howard, όσο και ο JJ Abrahms. Ας μιλήσουμε μόνο για τον τελευταίο χρόνο που όλα είχαν πάρει το δρόμο τους.

Οι πρώτες φωνές από τον κόσμο, εκτός της γκρίνιας για την επιλογή των ηθοποιών, ήταν πέρσι των Οκτώβριο σε test screenings, όπου η βαθμολογία έπιανε πάτο. Έτσι η Sony προσπάθησε να κάνει reshoots κάποια κομμάτια της ιστορίας, με τη βοήθεια του Stephen King, απλοποιόντας τα, για να γίνει κατανοητή η ιστορία. Μια κίνηση που κόστισε πολλά χρήματα, έφερε πολλές προστριβές στα πλατό και όπως δείχνουν τα reviews, δεν έβγαλε και πουθενά.

Όπως όλοι υποστήριζαν, αυτή η ταινία που είναι προπομπός (είναι ακόμα;) μιας τηλεοπτικής σειράς The Dark Tower και όλο αυτό θα ήταν ένα σύμπαν με τα υπόλοιπα «τέρατα» του King, κυρίως με το επερχόμενο IT, που πια, μας ζώνουν τα φίδια.

reviews για τον Σκοτεινό Πύργο

Όσον αφορά καθαρά την πλοκή;

Ο Matthew McConaughey, Man In Black, έχει αυτό το όπλο που στέλνει… brainwaves στα μυαλά των παιδιών (χωρίς να εξηγεί η ταινία αν αυτό τα σκοτώνει ή όχι). Κάπως έτσι μαζεύει ενέργεια για να επιτεθεί στον Μαύρο Πύργο, χωρίς επίσης να παίρνουμε εξήγηση γιατί το κάνει αυτό, πέρα από το ότι είναι ο κακός της υπόθεσης. Επίσης, αυτή την τακτική την εφαρμόζει για πολλά χρόνια και αποτυγχάνει, γιατί συνεχίζει;

Ο νεαρός Jake Chambers (Tom Taylor) έχει αυτά τα οράματα πως ο The Man in Black έρχεται γι αυτόν επειδή έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο και πως επίσης ο Gunslinger μπορεί να τον σταματήσει. Έτσι βρίσκει ένα σπίτι στο Brooklyn που υπάρχει αυτή η wormhole ανάμεσα στους δυο κόσμους. Έτσι βρίσκει τον Roland (Idris Elba- που λένε ότι είναι το καλύτερο μέρος αυτής της ταινίας) και αυτός αποφασίζει να τον προστατεύσει.

Όσο πιστικός κακός είναι ο Man in Black στα βιβλία, άλλο τόσο χάλια είναι η κινηματογραφική του απεικόνιση. Ο Matthew McConaughey απλώς εμφανίζεται από δω και από κει, όπου απαιτεί το σενάριο και έχει δυνάμεις ανεξήγητες, επίσης ανάλογα με αυτές που απαιτεί το σενάριο, χωρίς ιδιαίτερη ακολουθία κάθε φορά. Και παρά αυτές του τις δυνάμεις, στέλνει λακέδες να κάνουν τη δουλειά που φυσικά αποτυγχάνουν.

Ακόμα μια ιστορία του King που δεν μπορεί να μεταφερθεί στον κινηματογράφο λοιπόν. Και σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για την πιο δύσκολη μεν, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει. Μετά και τη φρέσκια αποτυχία του The Cell, όπου είναι μια ταινία με zombies και όμως και πάλι δεν μπορεί να σταθεί με αξιώσεις, μας κάνει να πιστεύουμε ότι ο «βασιλιάς» μαστίζεται από κάποια κατάρα. Φυσικά δεν λέει κανείς πως ο Σκοτεινός Πύργος είναι επιπέδου The Cell, απλώς δεν είναι η ταινία που άξιζε να περιμένεις με αγωνία 10 χρόνια.

 

Σχετικά με τον συντάκτη

Γιώργος Μεσολογγίτης

Γιώργος Μεσολογγίτης

Το schoolofrock.gr είναι το παιδί μου και μαζί με τα αδέρφια του, τη μουσική, τη συγγραφή, την geek/rock ζωή και το φαγητό, συνθέτουν αυτό το ανθρώπινο (;) ον γεμάτο αγάπη και προδερμ.
Διαβάστε το πρώτο βιβλίο μου «Η Εκδίκηση» του Ιάσονα Λεμονιάτη. Έχει zombies, είναι καλό.

Ελληνική zombie νουβέλα

Rockin’ Dead’s Debut Album

Μαθήματα Κιθάρας

Ελληνική zombie νουβέλα

Μείνετε ενημερωμένοι για όλα

Το email σου