smell the fart acting

Ο Superman μιμήθηκε το smell the fart acting του Joey Tribbiani;

Είδα τις προάλλες από την άνεση του καναπέ μου και όχι από την ενθουσιώδη κινηματογραφική αίθουσα την Justice League και παρατήρησα μερικά πράγματα που είτε δεν ειπώθηκαν ποτέ ή πέρασαν χαμηλά στα ραντάρ ή είναι καινούργια. Όχι δεν είναι review. Κάναμε review ΕΔΩ.

Για παράδειγμα, μου φάνηκε πολύ καλύτερη -οπτικά- η version του Cyborg. Σε μια ταινία που έμοιαζε σαν videogame, ο Cyborg έμοιαζε με κάτι… που δεν είναι game. Δεν ξέρω αν υπάρχει περίπτωση να έχουν δουλέψει ακόμα περισσότερο τα εφέ -όπως θα έπρεπε αρχικά δηλαδή- για την home version της ταινίας, αλλά και στις μάχες μου φάνηκε πιο smooth.

Βέβαια, τα backgrounds με τα green screens ήταν και πάλι τραγικά. Έμοιαζαν σαν πίνακες ζωγραφικής πίσω από τους ηθοποιούς, όπως κάνανε στις ταινίες του 1960. Μάλιστα έβγαλα μια φωτογραφία από το μέτριο κινητό μου, τη στιγμή που δεν άντεξα άλλο και πάλι, νομίζω πως φαίνεται ξεκάθαρα.

Έι Supes! Πού κοιτάς ρε φίλε; Τα σνακς μου;

Όπως και στο σινεμά, η ταινία για μένα πήρε μπροστά από την ανάσταση του Superman και μετά. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Batman έμοιαζε να σέρνεται, η Wonder Woman τραγικά μόνη, ο Aquaman να θέλει να το παίξει Thor και ο Flash έπρεπε να φάει τις σφαλιάρες της ζωής του.

Πάμε στα καλά τώρα. Και όταν λέω καλά, δεν εννοώ από πλευράς ποιότητας κινηματογράφησης, αλλά από αυτή του γέλιου ή του ελληνικού ενδιαφέροντος. Μόλις στα πρώτα λεπτά της ταινίας όπου υπάρχει το πλάνο με το κινητό των παιδιών, ο Superman μιμήθηκε το smell the fart acting του Joey Tribbiani.

Πώς μου είχε ξεφύγει αυτό αρχικά; Ήταν τόσο φανερό. Σκέφτηκα να το κάνω video, αλλά όταν έκανα ένα search, είδα πως το είχαν δει κι άλλοι και με είχαν προλάβει. Πώς δεν έγινε σούσουρο με αυτό και κολλήσαμε μόνο στο μουστάκι και το εξαρθρωμένο του πιγούνι, για μένα είναι πολύ αστείο.

Διαβάστε ακόμα: Κλάμα με τη διαφήμιση για ξυραφάκια από την Gillette.

Φυσικά για τον Steppenwolf -και πάλι-τι να πεις. Ούτε για προτελευταία πίστα σε αυτό το videogame δεν έκανε. Μοιάζει σαν αυτούς τους κακούς, που μοιάζουν τρομακτικοί στην αρχή, αλλά δεν είναι και τίποτα ιδιαίτερο αν δώσεις προσοχή. Ατάκες μηδέν. Παρουσία, καμία.

Για το Ελληνικό στοιχείο που λέγαμε, είδα στα credits ότι έχουν πάρει εικόνες από την Μήλο. Εκτός από την Αγγλία, την Ισλανδία και τις ΗΠΑ φυσικά, υπάρχει και το δημοφιλές ελληνικό νησί. Πού ακριβώς; Αν κρίνω από τις λιγοστές πληροφορίες που αναφέρουν το… Kleftiko Bay και τα πλάνα ανοιχτά της Θεμίσκυρα, μάλλον εκεί. Και μου κάνει εντύπωση πως στην solo ταινία της Wonder Woman, δεν υπάρχουν πλάνα από Ελλάδα παρά μόνο από Ιταλία. Good job και πάλι από τις ντόπιες αρχές.

Να ήταν αυτό το πλάνο; Ας μας διαφωτίσει κάποιος ντόπιος.

Γενικά όταν βλέπω ταινία σπίτι μου, βλέπω όλους τους τίτλους στο τέλος, κάτι που δεν κάνω στο σινεμά για αυτό έχασα τη σκηνή με τον Deathstroke. Μου αρέσει να ψάχνω να βρω Έλληνες στο crew για να περνάω την ώρα μου. Ναι, ξέρω. Είμαι συναρπαστικός τύπος, ε; Το όνειρο της κάθε γυναίκας. Έτσι βρήκα αρκετούς, αλλά συγκράτησα αυτούς τους δυο:

Ποτέ σου μην τα βάλεις με τον Τσαντίλα!

Για εμάς τους ρομαντικούς, το όνομα Σέκερης πάντα θα συμβολίζει κάτι αγνό.

Άντε και εις άλλα με υγεία!

Σχετικά με τον συντάκτη

Γιώργος Μεσολογγίτης

Γιώργος Μεσολογγίτης

Το schoolofrock.gr είναι το παιδί μου και μαζί με τα αδέρφια του, τη μουσική, τη συγγραφή, την geek/rock ζωή και το φαγητό, συνθέτουν αυτό το ανθρώπινο (;) ον γεμάτο αγάπη και προδερμ.
Διαβάστε το πρώτο βιβλίο μου «Η Εκδίκηση» του Ιάσονα Λεμονιάτη. Έχει zombies, είναι καλό.